Mogelijk nieuwe stijging van de waterprijs in 2027 en 2028: hoe kunnen we die beperken?
Bijgewerkt op: 16/11/2026
In zijn recentste tariefvoorstel van september voorziet Vivaqua een nieuwe stijging van de waterprijs in Brussel met 4,6% per jaar in 2027 en 2028. Volgens Vivaqua zou dat voor een huishouden van vier personen neerkomen op een gemiddelde stijging van ongeveer 35 euro per jaar. Met die verhoging wil Vivaqua onder meer flink investeren in het onderhoud van zijn rioleringsnet. En dat terwijl de waterprijs in januari 2026 al met 12,5% gestegen is.
In een context waarin waterarmoede recordhoogtes bereikt (in 2024 kampte 23,2% van de Brusselse huishoudens met waterarmoede[1]), wegen de opeenvolgende tariefverhogingen steeds zwaarder door voor de meest kwetsbare huishoudens. De nieuwe prijsstijging die Vivaqua aankondigt, zou al de vijfde in zes jaar tijd zijn!
De herhaalde prijsstijgingen tonen aan dat we moeten nadenken over een andere financiering van de watersector. Ook moeten de kosten eerlijker verdeeld worden tussen huishoudens en andere betrokken partijen, zoals bedrijven. Dat is het standpunt van het Steunpunt SocialEnergie en de andere leden van het Comité van Watergebruikers. In dit officiële adviesorgaan vertegenwoordigt het Steunpunt SocialEnergie de Coördinatie Gas-Elektriciteit-Water (zie de samenvatting van het advies hieronder).
Want één ding is duidelijk: de stijgende kosten voor de volledige watercyclus, van distributie tot afvalwaterzuivering, mogen niet volledig doorgeschoven worden naar de huishoudens, en al zeker niet naar de meest kwetsbare.
Het is bijvoorbeeld niet eerlijk dat huishoudens alle kosten voor het beheer van regenwater moeten dragen. Dat is zelfs in strijd met de Brusselse ordonnantie van 20 oktober 2006 tot opstelling van een kader voor het waterbeleid. Grote verharde oppervlakken, zoals parkings en winkelterreinen, zorgen er immers voor dat aanzienlijke hoeveelheden niet-vervuild water naar de riolering afgevoerd worden.
Merk op dat volgens een zeer voorzichtige schatting minstens 20% van de waterprijs niet op de waterfactuur van de consumenten zou mogen staan[2]. Ongeveer de helft van het afvalwater is namelijk regenwater en helder parasietwater en heeft dan ook niets te maken met het waterverbruik van de Brusselse huishoudens. Volgens de waterordonnantie zou een deel van de kosten voor de zuivering van afvalwater dus uit de factuur van de huishoudens gehaald moeten worden.
Op verzoek van Brugel, de Brusselse regulator voor water en energie, heeft het Comité van Watergebruikers onlangs een officieel advies uitgebracht waarin het:
- vraagt om bij elke wijziging van de tariefstructuur grondig na te gaan wat de gevolgen zijn voor de verschillende categorieën van gebruikers. Prijswijzigingen mogen enerzijds de ongelijkheid tussen de categorieën van gebruikers niet vergroten en anderzijds niet leiden tot extra kosten voor de meest kwetsbare huishoudens.
- zich verzet tegen een verhoging van het vaste gedeelte van het watertarief. Daardoor zou een groter deel van de kosten terechtkomen bij huishoudens die weinig water verbruiken, waaronder huishoudens met een bescheiden inkomen en alleenstaanden.
- pleit voor een jaarlijkse dotatie van het Brussels Gewest aan Vivaqua. Vivaqua levert immers een dienst van algemeen belang, zijn investiseringen zouden door de hele samenleving gefinancierd moeten worden, waarbij iedereen bijdraagt volgens de eigen financiële draagkracht. De financiering mag niet uitsluitend afhangen van de waterfacturen van de huishoudens en de schulden die Vivaqua aangaat.
- benadrukt dat de sociale tegemoetkoming voor water automatisch verrekend moet worden op de Vivaqua-facturen van de huishoudens die er recht op hebben. Dat is nu al wettelijk voorzien. Op die manier zouden meer mensen krijgen waar ze recht op hebben, zouden minder huishoudens schulden opbouwen en zouden er minder onbetaalde facturen zijn die niet meer geïnd kunnen worden. Het Comité wijst er ook op dat er geen aantoonbaar verband is tussen het verbod om water af te sluiten bij onbetaalde facturen en het bedrag aan schulden dat niet meer geïnd kan worden. Dat sommige huishoudens hun waterfactuur moeilijk kunnen betalen, heeft vooral te maken met de armoedeproblematiek in Brussel. Zo leeft een kwart van de Brusselaars met een inkomen onder de armoederisicogrens. Voor de meest kwetsbare huishoudens blijft er na betaling van de huur en de vaste lasten gemiddeld slechts 9 euro per persoon per dag over om andere basisbehoeften, zoals voeding, vervoer en gezondheidszorg, te betalen[3].
Dit advies van het Comité van Watergebruikers werd bezorgd aan Brugel en de Brusselse regering. Het Steunpunt SocialEnergie zal zich blijven inzetten om de beleidsmakers ervan te overtuigen om de sociale maatregelen uit dit niet-bindende advies uit te voeren.
[1] https://kbs-frb.be/nl/barometer-waterarmoede-analyse-en-interpretatie-van-de-resultaten-voor-2021-2024
[2] https://journals.openedition.org/brussels/7083
[3] https://www.vivalis.brussels/sites/default/files/2024-03/Welzijnsbarometer-2023-NL.pdf



